[wzuhal]

Sevgiyi yaşayanlar, bir gün sormuşlar, ermişlerden birine:”Sevginin sadece sözünü edenlere onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?”diye.”Bakın göstereyim” demiş ermiş.Önce sevgiyi dilden gönle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış.Hepsi oturmuş.Derken tabaklar içerisinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen, bir metre boyunda kaşıklar.Ermiş, “Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz” diye bir de şart koşmuş.”peki!” demişler ve içmeye çalışmışlar.Ama ne mümkün.Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü ağızlarına götürememişler. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.Bunun üzerine, “Şimdi” demiş ermiş,”sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe.”Yüzleri aydınlık,gözleri sevgiyle gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş,oturmuş sofraya bu defa. Buyrun diyince, her biri uzun kaşıkları çorbaya daldırıp, karşılarında oturan kardeşlerine uzatıp içmişler.Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.”İşte,” demiş ermiş, “kim ki gerçek sofrasında yalnız kendini görür ve ve yalnız kendini doyurmayı düşünürse, o aç kalacaktır.Kim ki başkasını da düşünüp doyurursa o da onun tarafından doyurulacaktır.Şunu da unutmayın, gerçek pazarında alan değil, veren kazançlıdır daima.Birbirinin hakkına, rızkına, hayatına el uzatanlar,er geç cezalarını bulacaklardır.” Günümüzde bir fantezi gibi görünüyor böyle öyküler.Herkes dinlemesini, okumasını seviyor da, iş uygulamaya gelince unutuyor.Sevap kazanmak için değil, nefsinizi köreltmek, ruhunuzu yüceltmek, iyi bir insan olmak için yapın iyiliklerinizi.Önce kendinizi sevin,affedin ki,başkasını da sevip affedesiniz.Hadi bugün herkese gülümseyerek bakmayı,sevgiyle konuşmayı deneyin.Göreceksiniz ki,akşamleyin yatarken,içiniz huzur dolacak.Mutlu olacak,mutlu uyuyacaksınız.



"Oğuzhan Akay
müsaitseniz size aşık olabilir miyim?
neden kitapçılık"dan alıntıdır.