1939 yılında Manisa Akhisar’da doğdu. İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde başladığı yüksek öğrenimini Kanada’da Montreal Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde tamamladı. Daha sonra yurda döndü.


Bir süre Erzurum Atatürk Üniversitesi’nde Fransızca okutmanı olarak çalıştı. Okutmalık, öğretim görevlisi, öğretim üyeliği gibi görevlerinin yanı sıra akademik kariyer yaptı. Mimar Sinan Üniversitesi’ne bağlı İstanbul Devlet Konservatuvarı’nda Felsefe Profesörü. Felsefe üzerine birçok eseri var.


Bu eserlerinden bazıları; "İçimizdeki Deprem", "Gerçekçi Düşüncenin Kaynakları", "Geleceğin Felsefesi", "Dekartçı Bilgi Kuramının Temellendirişi", "Ölümün Felsefesi", "Özgür Prometeus", "Dekart Felsefesine Giriş", "Gerçekçi Düşüncenin Gelişimi", "Aşkın Diyalektiği" ve "Gerçekçi Düşüncenin Çağdaş Görünümü".


Afşar Timuçin’in felsefeci kimliğinin yanında bir de şair kimliği var. Şiirde, yalınlıktan, açıklıktan yana olan Timuçin'de anlamsız dizeler bulamazsınız. İmgeleri somuttur. Bütün esinini yaşamdan, yaşamın gerçeklerinden, kendini başka kılan ayrıntılardan alır.

Başka bir deyişle, yaşamdan şiir sağlar. Kolay, basit gibi görünen, bir çırpıda söylenmiş izlenimi veren, gerçekte ise yoğun bir çabanın ürünü olan şiirlerdir yazdıkları.



-- Akşamın YansıLarı --

Toplarız yansılarımızı sulardan
Akşamlar kilitlerken suları karanlığa

Akşamlar karanlığa kilitleyince suları
Susup kaldıysak bile inanmadık yalnızlığa

Umutsuzluk bile iyidir
Ardından sen gelirsin, umut gelir

Ellerin sessizce uzanır bana
Ovada tomurcuklar patlarken birer birer

Her dokunuşun beni değiştirir
Akşam pembeliğini yayar sulara

Ben seni hep umuda benzetirim
Ben seni benzetemem yalnızlığa...