Yapmayın lütfen işte bunları okuyunca daha bir korkuyor insan.
Ben eskilerde namaz kılan biri değildim, hatta ara sıra alkol bile alırdım ama her zaman inanırdım Rabbime. Bazı dünyavi dertlerim var bazen çok ağır basar.Çünkü benim sınavım hakikatende diğer kullarinkinden daha farklı ve ben buna inanıyorum.. Bazen günah işlerdim hemde kendimce çok büyük Rabbimin kati suretle men ettiği günahlar, hep pişman olur göz yaşı döker bazende aman diye isyan ettiğim olurdu..
Hala ara ara günah işlediğim oluyor ama son 1 aydan beridir Namaza, dualara ve her fırsat bulduğumda günde sayısızca esmaları zikretmeye iyice adapte oldum. Bünyeme ağır mı geldi bilmem ama dediğim gibi her namaz kılışımda arkamda hep birileri varmış gibi hissederim özellikle kapı aralıklı ise hep biri hafifçe eğilip beni izliyormuş gibime gelir. Bazen secadenin üstünde ürperir yinede zor bela farzımı bitiririm. Bu güç veya bu korku herneyse gün içinde sık sık yanımdaymış gibi hissetmemide sağlıyor.
İş yerinde kendime ait bir odam var hali ile hep yalnız kalırım veya evde kendi odamda veya başka bir odada yalnız kaldığımda acaba şuan o korkularım veya psikolojik yanıltmalarım acaba şuan beni izliyor mu diye düşünürüm hatta kendimle dalga bile geçerim yinede zerre korkmam Oysaki bazen kendi kendine hiç düşünmediğim bir anda sanki yine yanımda birileri var ve her adımda beni izliyor gibime gelir çok korkarım. Beni rahatlatan tek bir durum olur. Allah istemezse yaprak bile hareket edemez..
işte bunu düşünerek o durumun geçmesini bekleyip kendime güç veriyorum.. Özellikle namaz kılarken hep yalnız değilmişim duygusu bir an bile beni bırakmıyor.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı ile Cevapla

)) ne gelen var nede giden 
Bu Konuyu Paylaşın !