benim tanıdığım yazdırmış boynunda duruyor... işe yarar mı ?
Hâzâ kitâbun min muhammedin resûli rabbil âlemîn * ilâ men tarakad dâre minel ummâri vez zuvvâri ves sâlihîne illâ târikın yatruku bi hayrin yâ rahmânu emmâ ba’du fe inne lenâ ve lekum fîl hakkı siaten feinteku âşikan mûlian ev fâciran muktahimen ev râiyen hakkan mubtilen hâzâ kitâbullâhi yentıku aleynâ ve aleykum bil hakkı innâ kunnâ nestensihu mâ kuntum ta’melûne ve rusulunâ yektubûne mâ kuntum temkurûne utrukû sâhibe kitâbî hâzâ ventalikû ilâ abedetil esnâmi ve ilâ men yez’umu aleyke yâ rabbi * ve hakkısmike ellezî nâdâke bihî mûsa lemma hâtabeke alât tûri aleyke yâ rabbî * ve bi hakkısmikellezî nâdetke bihî âsiyetu enne meallâhi ilâhen âhara lâ ilâhe illâ huve kullu şey’in hâlikun illâ vechehû lehul hukmu ve ileyhi turceûne tuglebûne hâ mîm lâ tunsarûne hâ mîm ayn sîn kâf * teferraka a’dâullâhi ve belegat huccetullâhi ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhi fe se yekfîkehumullâhu ve huves semîul alîm.
Yukarıdaki dua yazılır ve gece yatarken baş altına konur. (Yastık altına da konabilir.)
bir internet sitesinden alıntıdır...
Sil gözünün yalnızlıklarını...
O an fısılda duvarlara adımı.
Bin bıçak var sırtımda,
Biniyle de adaşsın...
benim tanıdığım yazdırmış boynunda duruyor... işe yarar mı ?
Taşırtın negü tuşsa yangluk yazuk,
Munu men yügürdeçi kul men anuk!!
gerçek güzeldir, güzellik gerçek
bu namei muhammed süper ben kullanıyom
Cin mektubu
Peygamber efendimizin, cinlerin zararlarından Müslümanları korumak için Hazret-i Ali'ye yazdırdığı bir mektuptur. Üzerinde taşıyana ve evinde bulundurana o mahluklar zarar veremez.
Eshab-ı kiramdan Ebu Dücane hazretleri anlatır:
Yatıyordum. Değirmen sesi gibi ve ağaç yapraklarının sesi gibi, ses duydum ve şimşek gibi, parıltı gördüm. Başımı kaldırdım. Odanın ortasında, siyah bir şey yükseldiğini gördüm. Elimle yokladım. Kirpi derisi gibi idi. Yüzüme, kıvılcım gibi şeyler atmaya başladı. Hemen Resulullaha gidip, anlattım. Buyurdu ki: (Ya Eba Dücane, Allahü teâlâ, evine hayır ve bereket versin!)
Kalem ve kağıt istedi. Hazret-i Ali'ye bir mektup yazdırdı. Mektubu alıp, eve götürdüm. Başımın altına koyup, uyudum. Feryat eden bir ses, beni uyandırdı. Diyordu ki: (Ya Eba Dücane, bu mektupla bizi yaktın. Senin sahibin, bizden elbette çok yüksektir. Bu mektubu bizim karşımızdan kaldırmaktan başka, bizim için kurtuluş yoktur. Artık, senin ve komşularının evine gelemeyeceğiz. Bu mektubun bulunduğu yerlere gelemeyiz.)
Ona dedim ki, sahibimden izin almadıkça bu mektubu kaldırmam. Cin ağlamasından, feryadından, o gece, bana çok uzun geldi. Sabah namazını, mescitte kıldıktan sonra, cinnin sözlerini anlattım. Resulullah efendimiz buyurdu ki:
(O mektubu kaldır. Yoksa, mektubun acısını, kıyamete kadar çekerler.) [Delail-ün-nübüvve, Tezkire-i Kurtubi]
begendim çokgüzeldir teşekkut ederim keşke havass kitaplrının orjinallarımııbu siteye koysaydin
Bu Konuyu Paylaşın !