[darkshadows]

nnic Nickli Üyeden Alıntı

hayat iniş çıkışlarla doludur..senin hayatın hepmi böyle geçti ..sanırım hayır..
benim hayatımda öyle..bir dost hayatın döngüsünden bahsetmişti..yaşam daima bir döngü içindedir demişti..gerçekten bende baktığımda hayatım ın döngsünü kavramaya başladım..
burada bize düşen çıkışlarda,inişler için hazırlık yapmak..
olaylara olumlu bak uğursuzluk diyip geçme..
hazırlık,sabır,dua...

Belki inanmayacaksın ama evet hayatım hep böyle geçti.Hayatımda kısacık bile mutlu ve huzurlu bir dönem geçirmedim.Hiç çıkış olmadı ki inişlere dayanma gücünü bulabileyim.Neyse boşverin.Anladım ki artık ben toparlanamayacak duruma geldim.Kimsenin anlama veya yardım etme ihtimalli yok.Zaten kimse bir insanın ömür boyu hiç mutluluk tatmadan kabus gibi bir hayata dayanabileceğine ihtimal vermeyeceği için anlayamaz da durumumu.

[Nergizz]

darkshadows Nickli Üyeden Alıntı

Belki inanmayacaksın ama evet hayatım hep böyle geçti.Hayatımda kısacık bile mutlu ve huzurlu bir dönem geçirmedim.Hiç çıkış olmadı ki inişlere dayanma gücünü bulabileyim.Neyse boşverin.Anladım ki artık ben toparlanamayacak duruma geldim.Kimsenin anlama veya yardım etme ihtimalli yok.Zaten kimse bir insanın ömür boyu hiç mutluluk tatmadan kabus gibi bir hayata dayanabileceğine ihtimal vermeyeceği için anlayamaz da durumumu.

Benim yazacaklarim burada belki bir kac kisiyi iyice cileden cikaracak, fakat bazen en güzel yardim hic yardim etmemektir!!!!
Sana ne dua ne hoca nede psikolog tavsiye ediyorum. Sana tek tavsiyem:
Yarin sabah 10 parmaga sahip olan ellerini yika, halazir ekmegini cigneyebilen dislerini fircala, Allah´in yarattigi güzellikleri görebilen gözlerine rimelini sür, seni tasiyan bacaklarina pantolonunu giy ve basini bu soguklarda sokabildigin evinden cik ve en yakin hastaneye git. Orada herhangi bir ic hastaliklari bölümüne git, eger gücün yeterse kanser hastalarinin bulundugu bir bölüme git ve her nefes icin verdikleri mücadeleyi ve cektikleri izdirabi seyret ve ondan sonra tekrar hayatindan gel burada sikayet et.
Dedigim gibi, bazen insanlarin (ben kendimde dahil) nankörlügümüzü birilerinin bize hatirlatmasi öyle güzel bir sifa kaynagi oluyorki, sikayet ettigimizin yarisi kadar acaba sükrediyormuyuz diye kendimizi bir sorgulamamizi sagliyor. Umarin bir an icinde olaylara bu pencereden bakabiliriz.
Herkese sevgilerle...

[Göktürk]

darkshadows Nickli Üyeden Alıntı

Her ama her işim sürekli ters gidiyor.Adeta bir lanet bulutu sürekli beni izliyor.Mesela gazeteye kiralık daire ilanı verdim.6 kişi evi görmeye gelmek istediklerini söylediler.Sonra hiçbirinden haber çıkmadı.Özel ders vermeye çalışıyorum.Telefonda görüşüp,her konuda anlaşıp,gün,saat belirliyoruz.Son anda bir terslik çıkıyor ve vazgeçtiklerini söylüyorlar.Bunlar basit örneklerdi.Sanki bir güç benim planlarımı,hayallerimi bilip mahvetmek için her an tetikte.Artık hayal kurmaya bile korkar oldum.Tekrar yıkılmamak için toparlanmaya çalışmıyorum.En ufak girişimde bulunacak gücüm kalmadı.Lütfen bana kimse olumlu düşün gibi boş tavsiyelerde bulunmasın.Bunu yaşamayan anlayamaz.Herhangi biri bana sempati duysa,hemen yanlış anlamaya neden olacak bir tesadüf veya olay oluyor ve o kişi anında benden soğuyor.Zaten içine kapanık biriydim kendimi bildim bileli.Sürekli yaşadığım bu hayalkırıklıkları ve talihsizlikler yüzünden ne kendime ne insanlara ne de dünyaya en ufak güvenim kaldı.Çaresiz tek kişil cehennemimde kıvranıyorum.Bir de benimle konuşan insanların kısa sürede uykusu geliyor,sıkıntı basıyor.Yemin ederim,bunlar benden kaynaklanmıyor.Bir güç sürekli benimle uğraşıyor,Beni insanlardan uzak tutmak,yapayalnız acı içinde kıvranmaya devam ettirmek için elinden geleni yapıyor.Bunlar tesadüfle açıklanamaz.Benim hayatım alacakaranlık kuşağı gibi ve artık dayanacak gücüm kalmadı,iliklerime kadar tükendim.Her gece ölmeyi dileyerek uyuyorum. Üstümdeki uğursuzlluğa,lanete çözüm bulabilecek kimse var mı?

Kardesim;

Önce ise Nickinden basla..
Daha aydinlik bir nick bul kendine..

Sabahleyin Kalkinca Güzel bir kahvalti yap güzel bir müzik esliginde kos veya yürü.

Ugursuzluk ve lanet Kimsenin Üzerinde olmaz..
Insan Onlari kendine ceker..
Kovalarsan giderler..
--------------------
Karanligin gölgeleri hayata bir cözüm getiremez.

Hintliler ahira bir fil getirdiler.
Ahir da karanlikti.
Daha önce hic fil görmemis köylüler Karanlikta fil i anlatmaya koyuldu.

Biri Hortumunu tuttu;fil bir borudur dedi.
öbürü Kulagini yakaladi;fil bir yelpazedir dedi..

Hülasa Kim Neresini yakaladiysa " Fil budur " dedi..

Birisi Bir Mum yaksaydi Böyle mi olurdu ?..

[darkshadows]

Nergizz Nickli Üyeden Alıntı

Benim yazacaklarim burada belki bir kac kisiyi iyice cileden cikaracak, fakat bazen en güzel yardim hic yardim etmemektir!!!!
Sana ne dua ne hoca nede psikolog tavsiye ediyorum. Sana tek tavsiyem:
Yarin sabah 10 parmaga sahip olan ellerini yika, halazir ekmegini cigneyebilen dislerini fircala, Allah´in yarattigi güzellikleri görebilen gözlerine rimelini sür, seni tasiyan bacaklarina pantolonunu giy ve basini bu soguklarda sokabildigin evinden cik ve en yakin hastaneye git. Orada herhangi bir ic hastaliklari bölümüne git, eger gücün yeterse kanser hastalarinin bulundugu bir bölüme git ve her nefes icin verdikleri mücadeleyi ve cektikleri izdirabi seyret ve ondan sonra tekrar hayatindan gel burada sikayet et.
Dedigim gibi, bazen insanlarin (ben kendimde dahil) nankörlügümüzü birilerinin bize hatirlatmasi öyle güzel bir sifa kaynagi oluyorki, sikayet ettigimizin yarisi kadar acaba sükrediyormuyuz diye kendimizi bir sorgulamamizi sagliyor. Umarin bir an icinde olaylara bu pencereden bakabiliriz.
Herkese sevgilerle...

Bana böyle klişeleşmiş ,boş laflar etmeyin.Psikolojik sorunlar fiziksel hastalıklardan çok daha acı vericidir.28 yıldır her günüm kan kusarak geçiyor.Ayrıca sağlık bir bütündür.Yaşadığım hayalkırıklıkları ve mutsuzluklar yüzünden ruh sağlığım bir daha asla toparlanamamacasına bozuldu.Kanserli hastaların durumuna gelince,Allah alsın benim geri kalan ömrümü onlara versin.Bu şerefsiz dünyanın hiçbirşeyini istemiyorum artık ama hiçbirşeyini.Bu sitede yapılan yorumların çoğu da insanların beni anlama ihtimali olmadığına inancımı pekiştirdi.Kaçınılmaz sonum intihar olacak.Ölmeden asla bitmeyecek bu kabus.Eğer cehennem diye birşey varsa-ki artık asla inanmıyorum-benim 28 yıldır yaşadığımdan daha acı verici olamaz.Yani hiç yabancılık çekmem,FAZLASIYLA ANTREMANLIYIM.
--------------------

Nergizz Nickli Üyeden Alıntı

Benim yazacaklarim burada belki bir kac kisiyi iyice cileden cikaracak, fakat bazen en güzel yardim hic yardim etmemektir!!!!
Sana ne dua ne hoca nede psikolog tavsiye ediyorum. Sana tek tavsiyem:
Yarin sabah 10 parmaga sahip olan ellerini yika, halazir ekmegini cigneyebilen dislerini fircala, Allah´in yarattigi güzellikleri görebilen gözlerine rimelini sür, seni tasiyan bacaklarina pantolonunu giy ve basini bu soguklarda sokabildigin evinden cik ve en yakin hastaneye git. Orada herhangi bir ic hastaliklari bölümüne git, eger gücün yeterse kanser hastalarinin bulundugu bir bölüme git ve her nefes icin verdikleri mücadeleyi ve cektikleri izdirabi seyret ve ondan sonra tekrar hayatindan gel burada sikayet et.
Dedigim gibi, bazen insanlarin (ben kendimde dahil) nankörlügümüzü birilerinin bize hatirlatmasi öyle güzel bir sifa kaynagi oluyorki, sikayet ettigimizin yarisi kadar acaba sükrediyormuyuz diye kendimizi bir sorgulamamizi sagliyor. Umarin bir an icinde olaylara bu pencereden bakabiliriz.
Herkese sevgilerle...

Ayrıca,şunu da eklemeden geçemeyeceğim.Kanser veya başka ağır hastalığı olan kişilerin durumuna çok tanık oldum.Hastanelere hiç de yabancı değilim.Beni ister kınayın ister anlayın,durumlarının bende uyandırdığı duygu ne acıma ne de şükür.Onlara bile ne mutlu ki hiç değilse hastalığın pençesine düşene kadar kaybetmekten korktukları,sıkı sıkı sarılıp devam etmek isteyecekleri bir hayat tadabilmişler.Benimse payıma hiçbir güzellik düşmedi.Sanki Allah beni yarattığını unutmuş gibi.Bir kulunu nasıl bu kadar çaresiz bırakabilir anlamıyorum. Doğumum çok büyük hataydı ama ölümüm asla öyle olmayacak.

[Heysem]

Sevgili kardeşim Sana yardım ALLAH tan gelir kulundan degil,Aciz ve caresiz kulları sana nasıl yardım etsin,
Sıkıntılarını dertlerini ona anlat,
Yoktan var edene,
Alemlerin RABBİNE,
Her gece dua et,
Her daim ALLAH de,
Dilinden düşürme,ALLAH ALLAH her an her yerde,
bir kaç güne kalmadan degişikleri farkedeceksin,
ALLAH cc hu yaratan yoktan var eden,
Bir adım at önce sen yaklaş ALLAHA..selametle

[Backroom]

Sevgili kardeşim,

Ben de seninle hemen aynı durumdayım. Duygularını düşüncelerini anlayabiliyorum.
Hayatım uzun süredir dediğin gibi lanet mi diyim, karabulut mu diyim, peşpeşe aksilikler içinde geçti ve halen daha öyle.
Pozitif düşünce içinde ol dendi, şanssızım deme, ben çok şanslıyım dendi. Öyle dedik olmadı, olmadı ve de olmadı. Psikiyatriste gittim , ilaç kullandım. Sadece beni biraz olsun teskin ediyor. Olumsuzlukları fazla düşünmemeyi sağlıyor. Ama sadece o kadar.
Maddi ve manevi tam bir yıkım içindeyim. Ölmeyi çok düşündüm ama Allah'ın bana verdiği canı sadece O alır dedim ve öyle diyorum.
Sana yardım etmeyi çok isterdim ama benim de yardıma ,bana rehberlik edecek biri veya birilerine veya öğretilere ihtiyacım var . Daha doğrusu var mı ?
Bir arkadaşıma sorunlarımdan bahsettiğimde bana şunu dedi " sana sadece, kendin yardım edebilirsin "
Belki de yardım istediğimiz o esrarlı güç bizde, ama biz farkında değiliz...

[Nergizz]

darkshadows Nickli Üyeden Alıntı

Bana böyle klişeleşmiş ,boş laflar etmeyin.Psikolojik sorunlar fiziksel hastalıklardan çok daha acı vericidir.28 yıldır her günüm kan kusarak geçiyor.Ayrıca sağlık bir bütündür.Yaşadığım hayalkırıklıkları ve mutsuzluklar yüzünden ruh sağlığım bir daha asla toparlanamamacasına bozuldu.Kanserli hastaların durumuna gelince,Allah alsın benim geri kalan ömrümü onlara versin.Bu şerefsiz dünyanın hiçbirşeyini istemiyorum artık ama hiçbirşeyini.Bu sitede yapılan yorumların çoğu da insanların beni anlama ihtimali olmadığına inancımı pekiştirdi.Kaçınılmaz sonum intihar olacak.Ölmeden asla bitmeyecek bu kabus.Eğer cehennem diye birşey varsa-ki artık asla inanmıyorum-benim 28 yıldır yaşadığımdan daha acı verici olamaz.Yani hiç yabancılık çekmem,FAZLASIYLA ANTREMANLIYIM.
--------------------

Ayrıca,şunu da eklemeden geçemeyeceğim.Kanser veya başka ağır hastalığı olan kişilerin durumuna çok tanık oldum.Hastanelere hiç de yabancı değilim.Beni ister kınayın ister anlayın,durumlarının bende uyandırdığı duygu ne acıma ne de şükür.Onlara bile ne mutlu ki hiç değilse hastalığın pençesine düşene kadar kaybetmekten korktukları,sıkı sıkı sarılıp devam etmek isteyecekleri bir hayat tadabilmişler.Benimse payıma hiçbir güzellik düşmedi.Sanki Allah beni yarattığını unutmuş gibi.Bir kulunu nasıl bu kadar çaresiz bırakabilir anlamıyorum. Doğumum çok büyük hataydı ama ölümüm asla öyle olmayacak.

Slm,
eger yazdiklarimi bastan önyargi ile degilde, biraz iyi niyet ile okumus olsaydin, eminim cevabin biraz daha farkli olabilirdi. Halazir yazdiklarimin arkasindayim ve simdi tahmin ettigimin dogrulugundan dahada emin oldum.
Kardesim sen burada ne duymak istiyorsun??? Eger "vah vah...bende ayni durumdayim vs vs... tüh tüh.... evet en berbat sensin....ah..ah..." duymak istiyorsan, dersinki Arkadaslar benim teselliye ihtiyacim var. Ama zaten arkadaslarin coguda seni teselli etmeye yönelik bir seyler yazmis. Ben sagligin bir bütün oldugunu en az senin kadar iyi biliyorum ve saglik konulari meslegimle tamamen iliskili. VAZ gec!!! Kendine acimaktan VAZ GEC!!! Ruhi bir bunalimdasin ve bu yüzden hayatinda olan kücükte olsa güzellikleri göremezsin. Insanlarin sana teselli vermeleri su durumunda sana bir yarar saglamiyor. Dedigim gibi bazen en iyi yardim hic yardim etmemektir. Sen o kadar cok kendi kendine acima duygularina girmissinki, resmen duygu sömürüsü yaptiginin farkinda bile degilsin. Burada intihar etme imalarinda bulunarak ne kadar cok insanida zor durumda biraktigini bildigin halde ayni sekilde devam ediyorsun. Hatta öylesine kendine acimaya odaklanmissinki, kanser hastalarinin bile izdiraplarini kendinin altinda görüyorsun. Senin cok iyi bir terapiye ihtiyacin var. Kendinle yüzlesmen lazim. Henüz yasin genc, daha fazla böyle acitasyon girdabinda kendini heba etmeden en dogru yola bas vurarak sagligina kavus.
Ikide bir Allah´i suclamanin bir alemi yok. Önce bir kendimizi elestirmeyi ögrensek, herhalde bir cok zorun aslinda hicte zor olmadigini anlariz.
Sana saglik ve öz elestiri gücü temenni ediyor ve hic unutmamani tavsiye ettigim bir MEVLANA sözüyle noktalamak istiyorum:
"Ne ararsan kendinde ara!"

[feşuğ]

canım Allah bir an önce yardımcın olsun

[Zem_heri]

darkshadows Nickli Üyeden Alıntı

Her ama her işim sürekli ters gidiyor.Adeta bir lanet bulutu sürekli beni izliyor.Mesela gazeteye kiralık daire ilanı verdim.6 kişi evi görmeye gelmek istediklerini söylediler.Sonra hiçbirinden haber çıkmadı.Özel ders vermeye çalışıyorum.Telefonda görüşüp,her konuda anlaşıp,gün,saat belirliyoruz.Son anda bir terslik çıkıyor ve vazgeçtiklerini söylüyorlar.Bunlar basit örneklerdi.Sanki bir güç benim planlarımı,hayallerimi bilip mahvetmek için her an tetikte.Artık hayal kurmaya bile korkar oldum.Tekrar yıkılmamak için toparlanmaya çalışmıyorum.En ufak girişimde bulunacak gücüm kalmadı.Lütfen bana kimse olumlu düşün gibi boş tavsiyelerde bulunmasın.Bunu yaşamayan anlayamaz.Herhangi biri bana sempati duysa,hemen yanlış anlamaya neden olacak bir tesadüf veya olay oluyor ve o kişi anında benden soğuyor.Zaten içine kapanık biriydim kendimi bildim bileli.Sürekli yaşadığım bu hayalkırıklıkları ve talihsizlikler yüzünden ne kendime ne insanlara ne de dünyaya en ufak güvenim kaldı.Çaresiz tek kişil cehennemimde kıvranıyorum.Bir de benimle konuşan insanların kısa sürede uykusu geliyor,sıkıntı basıyor.Yemin ederim,bunlar benden kaynaklanmıyor.Bir güç sürekli benimle uğraşıyor,Beni insanlardan uzak tutmak,yapayalnız acı içinde kıvranmaya devam ettirmek için elinden geleni yapıyor.Bunlar tesadüfle açıklanamaz.Benim hayatım alacakaranlık kuşağı gibi ve artık dayanacak gücüm kalmadı,iliklerime kadar tükendim.Her gece ölmeyi dileyerek uyuyorum. Üstümdeki uğursuzlluğa,lanete çözüm bulabilecek kimse var mı?

önce bi kendini topla önyargısız olarak bu belgeseli izle
http://www.nekibu.com/videolar/tv/the-secret.html

zira biz hayatımızdan pek çok şey bulduk . dua ve zikir konusunda da anlattığım ve evrenin düzeni bu şekilde evrenin ve düzenin nasıl işlediğini anladığın zaman bu kadar huzursuz olmayacaksın. ziraa hepimizin uçurumun kenarına gelip hep mi ben dediğimiz zamanlar çok oldu.evet bazen herşey başaşağı gidiyor. ama direnip doğru düşünmeye başladığında ibre birden değişiyor. sana kitapların yazdıklarını değil yaşadıklarımı yazıyorum. sen istersen sohbet ederiz. sana yardımcı olup hayata bakışını biraz değiştirmen için yardımcı olmak isterim. zira buradaki insanların çoğu da seninle aynı psikolojide bazen en tavana vurduğum dediğin an da sıçrama tahtasıdır. kendine acımayı önce bırak. yoksa hiç bi şey değişmiycek hayatında. sürekli aynı şeyleri yaparsan aynı şeyleri elde edersin. ksura bakma vah tühün hiç bir işe yaradığını görmedim şimdiye kadar vah vah demiycem. topla kendini silkelen ayağa kalk. kendinin ve yapabileceklerinin farkına var. sana senden başka kimse yardımcı olamaz. burdaki herkese kendinden başkası yardımcı olamayacağı gibi . ya sendeki gücü bulacaksın ya da sürekli buz dağlarına çarpmaya devam edeceksin. olay bu kadar basit
Herkese de önyargıyla yaklaşma onlar olaya kendi pencerelerinden bakıyor. ve kimse eğri bi şey söylemiyor. hepimiz aynı şekilde düşünemeyiz bu mümkün değil.

Bu arada Nergiz abla hoşgeldin özledim seni ))

[EZEL]

darkshadows Nickli Üyeden Alıntı

Bana böyle klişeleşmiş ,boş laflar etmeyin.Psikolojik sorunlar fiziksel hastalıklardan çok daha acı vericidir.28 yıldır her günüm kan kusarak geçiyor.Ayrıca sağlık bir bütündür.Yaşadığım hayalkırıklıkları ve mutsuzluklar yüzünden ruh sağlığım bir daha asla toparlanamamacasına bozuldu.Kanserli hastaların durumuna gelince,Allah alsın benim geri kalan ömrümü onlara versin.Bu şerefsiz dünyanın hiçbirşeyini istemiyorum artık ama hiçbirşeyini.Bu sitede yapılan yorumların çoğu da insanların beni anlama ihtimali olmadığına inancımı pekiştirdi.Kaçınılmaz sonum intihar olacak.Ölmeden asla bitmeyecek bu kabus.Eğer cehennem diye birşey varsa-ki artık asla inanmıyorum-benim 28 yıldır yaşadığımdan daha acı verici olamaz.Yani hiç yabancılık çekmem,FAZLASIYLA ANTREMANLIYIM.
--------------------

Ayrıca,şunu da eklemeden geçemeyeceğim.Kanser veya başka ağır hastalığı olan kişilerin durumuna çok tanık oldum.Hastanelere hiç de yabancı değilim.Beni ister kınayın ister anlayın,durumlarının bende uyandırdığı duygu ne acıma ne de şükür.Onlara bile ne mutlu ki hiç değilse hastalığın pençesine düşene kadar kaybetmekten korktukları,sıkı sıkı sarılıp devam etmek isteyecekleri bir hayat tadabilmişler.Benimse payıma hiçbir güzellik düşmedi.Sanki Allah beni yarattığını unutmuş gibi.Bir kulunu nasıl bu kadar çaresiz bırakabilir anlamıyorum. Doğumum çok büyük hataydı ama ölümüm asla öyle olmayacak.

arkadaşım insanların yaradılış gayesi nedir??? imtihan için burada bulunduğumuzu asla unutma..eğer burası mükafat veya ceza yeri olsaydı sana katılırdım....doğru söylüyorsun haklısın derdim ama öyle değil...burada sınav var ..herkesin sınavı aynı oranda değildir..mesela eyüp aleyhisselamın kıssasını oku bak onun hayatına..neler çektiğini ve sabrını gör...
o zaman konulara bakış açın değişir mutlaka...
cehennem konusunda antremanlıyım demişsin...eğer o kadar kolay olsaydı herkes biraz antreman yapıp öyle giderdi...ama öyle kolay değil..kafirlerde saltanat içinde bir dünya hayatı yaşıyorlar ama bu onlar için cennet antremanı sayılmıyo..

dediğim gibi yaradılış gayemiz üzerine yoğunlaş ve bu soruyu kendine sor sürekli..
"ben ne amaçla dünyaya gönderildim...ölüm kaçınılmaz bir son ise ölümden sonra hesap vereceğim mutlaka "" bunlara yoğunlaş