şimdi kefenle kundaklanan cümleler var
kucağımda! melal...
hepsini sen mi doğurdun söyle bana
rahmine düşen tohum mahşerde yakana yapışacak unutma!
içine doğru sustuklarınla
batıyorum yüreğine gizlice ...
keskin bir vaveyla yükseliyor;''Allah Azze Ve Celle''
saçlarının zifiri, yüreğimi gölgeliyor melal...
kırıklarını aldır artık gönlümden
bir sus ve acıt artık içimi, kanat en kanadığım yerden...
melal !
sızıma sızı eklenmiş bir gönlün ardından dua ediyorum sana,
risalesini oku bu aşkın ve anla
anla beni biraz da...
beşeriyetine batmış kalbim, izin ver ruhuna işleyeyim...
ahuzarım, serzenişim, içimin sızısı adımın ön sözü hangi kapılar
açıldı da önüne girmemezlik ettin
yüzüme bak n'olur kahretme beni
suskulara gebe etme dilimin rahmini... !
şakağımdan süzülen iki damla aşktır yarama merhem olan,
yarama saklan melal kimseler görmesin seni...
Sızıma önsöz oldun, Sızına son söz koydum....
Yetkileriniz 
Alıntı ile Cevapla
Bu Konuyu Paylaşın !