cok ılgınc cok enteresan cok vahım cok korkunc...
ÖlÜm aninda ruh, bu dunyadaki insanlarin icinde yasadiklari boyuttan ayrilirken, geride cansiz bedenini birakir. Deri degistiren canlilar gibi, bu dunyadaki bedenini geride birakir ve asil hayatina dogru ilerler.
Ancak geride kalan bedenin karsilasacaklari da ibret vericidir. Ozellikle bu bedene hayattayken gereginden fazla deger verenler icin.
Peki oldukten sonra bu bedenin basina neler gelecegini ayrintili olarak dusundunuz mu hic?
Bir gun oleceksiniz. Belki hic beklenmedik bir sekilde. Ekmek almak icin bakkala giderken yolda bir araba kazasi gecireceksiniz. Ya da amansiz bir hastalik hayatiniza son verecek. Veya bir anda kalbiniz duracak.
Boylece olumu tatmaya baslayacaksiniz.
Bu andan itibaren de, bedeninizle hicbir iliskiniz kalmayacak. Hayat boyu "ben" dediginiz ve sahiplendiginiz o beden, siradan bir et parcasi haline gelecek. Olumunuzle birlikte bedeninizi baska insanlar tasimaya baslayacaklar. Etrafta aglayanlar, "daha dun buradaydi", "dag gibi adamdi" diyenler olacak. Sonra o bedeni alip evin bir odasina, belki de morga koyacaklar. Orada bir gece bekleyecek. Ertesi gun gomme islemleri baslayacak. Cansiz bedeni alip gasilhaneye goturecekler. Gorevli, kaskati kesilmis olan bedeninizi soguk suyla yikayacak. Ancak bu asamada olumun izleri de bedende asikar hale gelecek. Morarmalar baslayacak.
Daha sonra bedeni beyaz bir bezle, kefenle saracaklar. Sonra da tahta tabuta koyup ustune yesil bir ortu ortecekler. Cenaze arabasi gelecek, tabutu devralacak. Araba mezarliga dogru ilerlerken, yolda hayat devam edecek. Bazi insanlar cenaze geciyor diye saygi gosterecek, cogu kendi isine bakacak. Sonra mezarliga gelinecek. Tabut, sizi sevenler ya da seviyor gibi gorunenler tarafindan ellerde tasinacak. Etrafta muhtemelen yine aglayanlar, sizlananlar olacak. Sonra o kacinilmaz yere, mezara gelinecek. Ustunde sizin isminiz yazili... Bedeni tabuttan cikarip beyaz kefenle birlikte mezarin icine atacaklar. Ve sonra son is yapilacak. Ellerine kurek alanlar, beyaz kefenin icindeki bedenin uzerine toprak atmaya baslayacaklar. Kefenin agzini acip icine de toprak atacaklar. Agziniza, burnunuza, bogaziniza, gozlerinize topraklar dolacak. Topraklar yavas yavas kefeni ortecek. Biraz sonra isleri bitecek ve gidecekler. Mezarlik her zamanki derin sessizligine burunecek. Gidenler, kendi hayatlarina geri donecekler, ama gomulen beden icin artik hayatin hicbir anlami kalmamis olacak. Dunyadaki hicbir guzellik, hicbir guzel ev, guzel insan, guzel manzara artik o beden icin bir sey ifade etmeyecek. Bedeniniz, hicbir dostunuzla artik gorusemeyecek. Beden icin var olan tek sey, artik yalnizca toprak ve onun icindeki bakteri ve kurtlar olacak.
Oldukten Sonra Ne Hale Geleceginizi Hic Dusundunuz mu?
Zaten gomulmenizle birlikte bedeniniz hem icten hem de distan gelen etkilerle hizli bir parcalanma surecine girecek.
Vucutta oksijen kalmayacagindan, bir sure sonra mikroplar faaliyete gecerek bedene yayilacaklar.
Karinda toplanan gazlar cesedi sisirecek ve bu sislik vucudun her tarafina yayilarak, bedeni taninmaz hale getirecek.
Bundan sonra gazin diyaframa yaptigi basinctan dolayi agizdan ve burundan kanli kopukler gelmeye baslayacak.
Curume ilerledikce killar, tirnaklar, avuc icleri ve tabanlar yerlerinden ayrilacaklar.
Bu disdegismeyle beraber, ic organlarda da (akciger, kalp ve karacigerde) curume baslayacak.
En korkunc olay ise bu noktada gerceklesecek; karin bolgesinde toplanan gazlar deriyi zayif noktasindan patlatacaklar ve bedenden tahammul edilmez derecede pis kokular yayilacak. (Olu insan kokusu, dunyanin en igrenc kokularindandir.)
Bu sure icinde kafadan baslamak uzere, adaleler de yerlerinden ayrilacak.
Cilt ve yumusak kisimlar tamamen dokulecek ve iskelet gozukmeye baslayacak.
Beyin tamamen curuyecek ve kil gorunumunu alacak, kemikler baglantilarindan ayrilacak ve iskelet dagilmaya baslayacak...
Bu olay, ceset bir toprak ve kemik yigini haline gelene kadar boylece devam edecek.
"Ben" sandiginiz bedeniniz boylelikle korkunc ve igrenc bir sekilde yok olacak. Geride kalanlar sizden soz ederken, topraktaki tum kurtlar, bocekler ve bakteriler sizin etlerinizi kemirecekler.
Eger bir kaza sonucunda olur de, gomulmezseniz, o zaman cok daha feci bir manzara ortaya cikacak. Bedeniniz, sicak havada acikta kalmisbir et gibi, kurtlanacak, birkac gun icinde bir kurt yumagi haline donusecek. Kurtlar, son et parcasini da yiyene kadar iskeletin kivrimlari arasinda dolasacaklar.
Boylece "en guzel bir bicimde" yaratilmis olan insan hayati, olabilecek en korkunc bicimde sona erecek.
Peki neden?
Insan vucudunun oldukten sonra bu hale getirilmesi Allah'in dilemesiyledir. Ve bunun cok buyuk bir hikmeti vardir. Insan, kendisinin aslinda bedenden ibaret olmadigini, bedeninin yalnizca kendisine giydirilmisgec ici bir kilif oldugunu, bu korkunc sonu gorerek anlamali, bedenin otesinde bir varligi oldugunu hissetmelidir. Insan, sadece bedenden ibaret olamayacagini, bedenin otesinde onu bir arac olarak kullanan ruhun var oldugunu anlamalidir.
Allah kendini "et ve kemikten" ibaret sanan insana, belki de bunun bir aldanis oldugunu kavratmak icin boyle ibret verici bir son hazirlamistir.
Insan, bedeninin olumune bakmali, bu gecici dunyada adeta sonsuza kadar kalacakmis gibi sahiplendigi ve butun arzularina boyun egdigi bedeninin akibeti hakkinda dusunmelidir. O beden topragin altinda curuyecek, kurtlanacak ve iskelete donusecektir.
alıntı...
cok ılgınc cok enteresan cok vahım cok korkunc...
çok vahim...ama gerçek. ne yazıkki.. allah böyle uygun görmüş...
--------------------
ameli güzel olanlar hakkatende yüzleri pespembe yüzlerinde tebessümle ölüyorlar ben buna şahit oldum..
Konu latişya tarafından (08-04-2009 Saat 11:33 ) değiştirilmiştir. Sebep: Mesajlar Birleştirildi
ya gercekten düşündürücü bi olay ama paylaşan arkadaştan allah razı olsun insanın derin lere dalmasına sebeb olabilecek bir yazı allahım imanla hayırlı ölümlerle ölmeyi nasib etsin cümlemize mevlam
ne kadar kötü şeyler bunlar böyle. içimden ağlamak geliyo. ben ölmek istemiyorum. yaşarken ölümü tanımak istemiyorum ben. keşke okumasaydım. ayrıca bu forumda son günlerde ne kadar çok ölümden bahsedilir oldu. daha eğlenceli konular açılsa ya.
Arkadaşim ii anlat mişin ama birde öldükten sonra o bedene dönmek istemiyorsunnn... Yani ölümün bir zevk oldunu görüyosun tek pişmanliğin keşke şunlari yapsaydim oluyor ...........ölüm ötesini yakinda hazirlayip inşallh sizlerle paylaşirim...tabii hepsini ölüm anini falan hepsi olamazbunlar deneylerlwe ispatlanmiş seyler ama çoğu insanda bilmiyoooselamlar
ölmekten korkmak...hayır aslında sevinmek gerek...gerçek sevgiliye kavuşmaktan korkar mı hiç bir kul? Hz.Mevlana'nın ölüm gününe neden şeb-i arus (düğün gecesi)denmiştir bir düşünsenize.Mevlana hazretleri YARADAN'a , gerçek sevgiliye kavuşmaktan o denli mutlu olacaktı ki ölmeden vasiyet etmişti,öldüğünde gözyaşları ile yaslarla değil mutlulukla,sevinçle gömülmeyi..çünkü O,iyi olunacağını bildiği bir yere gidiyordu...tek ki,Allah'ın karşısına çıktığımızda hesabını veremeyeceğimiz hatalarımız olmasın,yoksa ölmek aslında doğmaktır...
Katılıyorum pinhan.
Ölümün güzelliği diye bir konu açmıştım.Ölüm gerçekten güzel.
Biz bu bedeni ölümü beklemeden,bu dünyada sıyırıp atmışız zaten.
Dedim;çok yalnızım..Dedin;Ben sana çok yakınım.(Bakara 186)
Dedim:Rabbim benim senden başka kimim var?Dedin;Allah kuluna kafi değilmi?(Zümer36)..
Sen ki Sana rağbet edenleri çok iyi bilirsin;
Teveccühünle şereflendir beni..
Sen ki suskun gönüllerde saklı kalanları bilirsin;
Gizli saklı arzularıma cevap ver de sevindir beni..
Bu Konuyu Paylaşın !