‘‘İSA'YI BENİMSEMEK İÇİN PAGAN SEMBOLLERİNİ KULLANDILAR''
Göreme'deki Karanlık Kilise'nin duvarlarında bir mandylion'un (hıristiyan inancına göre kutsal sayılan bez) var. Her yıl binlerce Hıristiyan onu görmeye gelir. Özelliği , İsa'nın kendi eliyle yaptığı tek portresi olduğuna inanılması. Rivayete göre Urfa Kralı Abgar cüzzam hastasıymış. İsa'nın destansı şifacı güçlerini duyan Abgar, bir ressamı elçi yollamış. ‘‘Tanrının oğlu İsa'ya gelsin beni iyileştirsin y da onun bir resmini yap, resme bakarak iyileşeyim.'' Fakat İsa'nın yüzünde o kadar güçlü bir nur varmış ki elçinin gözleri kamaşmış ve resmi yapamamış. Bunun üzerine İsa elçinin boynundaki eşarbı alıp yüzüne tutmuş ve sureti eşarba çıkmış. Urfa'daki herkesin bu olayın ardından Hıristiyan olduğu söylenir.
Hıristiyan geleneğinde büyük önemi olan bu hikaye, tarihe mal olmuş bir palavra tabii...
Mandylion da İsa'yı bir haçın ortasında görüyoruz. İyi de, İsa çarmıha gerildiği sıra da konuşmuyor ki elçiyle! Resimdeki diğer bütün sembollerse, Hıristiyanlığa ait olmayan Aplollo mabetlerinde bulunan, yerel halkın aşina olduğu güneş, gökyüzü ve yıldız gibi pagan sembolleri. Bu sembollerin kullanılmasındaki amaç, pagan inançlarla yoğrulmuş olan dönemin halkına yabancılık çektirmeden İsa'yı benimsetmekti. Resmin sağ ve sol tarafında ikili olarak bulunmalarının sebebi de şifacı olan kişiyi koruduklarına inanılması.
Hikayeye göre Urfa Kralı 1.Abgar bu olayın üzerine Hıristiyan oluyor. Ama tarihsel olarak baktığımızda Urfa'daki ilk Hıristiyan kralın söylendiği gibi 1.Abgar değil, 217 yılında Hıristiyanlığı seçen 8. Abgar olduğunu görüyoruz.
Bütün bu masal Slyvia Anetta isimli, azize rolleri oynayan bir kadının 6.yy'da yazdığı bir hikaye aslında.pencereleri olmayan ve kayaların içine inşa edilen Karanlık Kilise'nin de zaten 6.yy'da yapıldığı bütün arkeolojik çalışmalarla sabitlendi. Kilisenin uydurduğu tipik palavralardan birisi bu hikaye, gerçekte Apollonius'tan ilham alarak kurgulanmış. Şifacı olan ve Urfa'ya defalarca gidip gelmiş olan Apollonius'tan ...


alıntıdır