Kirdin mi incittin mi birilerini
Kimleri kazandim, yitirdiklerim kimler.
Kendimi yeniledim mi yazdiklarimda?
Yeniden düsünmeliyim
Dostluklarimi, iliskilerimi
Gözlerim çocukluk fotograflarinda mi kaldi
Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?
Borçlarimi ödedim mi?
Dogru seçtim mi sorularin fiillerini?
Tirnaklarim kesilmis, dislerim firçalanmis, saçlarim taranmis, giysilerim
ütülü, odam düzenli mi?
Geri verdim mi aldiklarimi:
Asklari, dostluklari, sevgileri, güvenleri, baglari,
Kitaplara, sayfalara, satirlara borcumu ödedim mi?
Yokladim mi duygularimi
Hala sevebiliyor muyum insanlari?
Ovmali gümüsleri, bakirlarimi; cila geçmeli ahsaplarima ovmali umutlari
Sakli tutmali gelecek inancini, yarinlari eksik etmemeli agzimizdan
Ey uzak akrabalarim, üvey asklarim
Mevsim sonu dostlarim, isporta mali ayriliklar
Arkadas ölümleri, dost hançerleri, talan ettigimiz zulalar
Gece telefonlari, issiz konusmalar
Magrur incelikler, vurgun yemis iliskiler
Uçurum duygusuyla yasadigimiz hayat ey
O kadar çok anlattim ki
Kendime kaldim anlatmaktan...
Bunaldim kendisiyle bogusmasini
Baskalarinda çözmeye çalisan insanlardan
Usandim sözcük oynamalarindan, tilsimli sifatlardan,
Ofset duyarliliklardan
Kaç zamandir duru, yalin, çaliskan, iyi insanlar özlüyorum
"içtenligin" yada "dünya görüsünün" kirletmedigi
Kendime bir yeni yil karti yazarak bunlari diliyorum
Aranip duruyorum adresini yitirdigim insanlari vitrin camlarina yansiyan
yüzlerde
Bilmiyorum kalmis midir adresini yüzlerinde tasiyan insanlar
Hala bir umut var midir
Çıkmaz bir sokaga benzeyen bu avare avunmasi vitrinlerde
Ne çikmaz sokaktayim nede mutsuz
Sadece rüzgarlardan daha güçlü olmak istiyorum o kadar
Açik denizlerde nice yolculuklara yelken açarken
Kis günesinin mutlu ettigi bir kedi gibi mutlu, emin, tasasiz
Sere serpe ve keyifli olmak tek istegim ve dilegim
senin ve benim, yani bizim için...


MURATHAN MUNGAN